Енергетските експерти проценуваат дека веројатно ќе поминат месеци пред енергетските компании да продолжат со работа и да ја задоволат глобалната побарувачка. Бавното темпо на испорака и преработка на сурова нафта, заедно со неизвесноста за безбедното поминување низ теснецот, значи дека не може да се очекува веднаш олеснување, објавува „Euronews“.
Цените на нафтата паѓаат, но остануваат високи
Сепак, веста за договорот веднаш предизвика пад на цените на нафтата во понеделник наутро. Цената на барел сурова нафта Брент, која служи како меѓународен репер, падна за 3,45 долари на 83,89 долари. Американската сурова нафта падна за 4,03 долари и сега вреди 80,85 долари за барел. Сепак, овие цени се сè уште далеку над приближно 70 долари за барел колку што вредеше нафтата пред војната.
Танкерите за нафта се заглавени во Персискиот Залив повеќе од три месеци, не можејќи безбедно да се движат по морската рута што транспортираше околу една петтина од светската нафта и бензин пред војната.
Логистички и безбедносни предизвици
„Ќе биде потребно време луѓето повторно да се чувствуваат безбедно и да се решат безбедносните проблеми, а ќе биде потребно и време персоналот да се врати на терен и повторно да ги покрене некои од овие капацитети“, рече Даниел Еванс, глобален раководител на истражувањето за горива и рафинирање во „S&P Global Energy“.
Еванс објасни дека за цените дополнително да паднат, заглавените бродови прво мора да го напуштат теснецот, а потоа мора да пристигнат нови танкери за да го подигнат нивниот товар. „За да внесете брод, мора да бидете сигурни дека има доволно долг период на безбедна навигација за да го внесете, натоварите и испловите“, додаде тој.
Тој, исто така, објасни дека танкерите се движат бавно и потребни се месеци за да отпловат од теснецот до далечни земји, да достават сурова нафта до рафинериите за преработка и за финалниот производ да стигне до својата дестинација.
Бавно закрепнување на производството
Дополнителен проблем е што некои производители на Блискиот Исток привремено престанаа да пумпаат нафта, тие се „затворени“, по пополнувањето на капацитетот за складирање. Рестартирањето на тие операции може да биде бавен процес.
Земји како Саудиска Арабија и Обединетите Арапски Емирати, кои имаат алтернативни цевководи или рути за испорака на нафта околу Ормутскиот теснец, би можеле најбрзо да го продолжат производството, рече Алан Гелдер, виш потпретседател за рафинирање, хемикалии и пазари на нафта во аналитичката фирма „Вуд Мекензи“.
„Но, во земји како Ирак, ситуацијата би можела да биде многу попредизвикувачка бидејќи тие имаа значително поголем број затворања, а нивните полиња се потешки... може да помине околу една година пред да се вратат во нормала“, рече тој.
Потребна е доверба во траен мир
Гелдер, исто така, истакна дека долгорочните инвестиции во енергетскиот систем, чии резултати ќе се видат дури по многу години, престанаа по затворањето на теснецот. Затоа ќе биде потребно време тој капитал повторно да се активира.
Даниел Стерноф, виш соработник во Центарот за глобална енергетска политика на Универзитетот Колумбија, рече дека земјите што го прекинале производството нема да сакаат да го рестартираат производството сè додека не бидат сигурни дека ситуацијата во теснецот е стабилна и долгорочна и дека прекинот на огнот ќе трае повеќе од 30 или 60 дена.
„Не знаеме точно што значи теснецот да биде „отворен“ или колку брзо ќе биде извлечен заробениот товар“, додаде тој.
Извор: Индекс.хр
